คำเตือน!! PDF พิมพ์ อีเมล
 มนุษย์ทุกคนที่เกิดมาในโลกนี้ เหมือนปลาที่ว่ายอยู่ในตู้ ว่ายวนเวียนไปมาไม่รู้จบ จะไม่สามารถหลุดพ้นจากตู้ได้ นอกจากความตายหรือหลุมศพนั่นเอง มนุษย์ทุกชีวิตจะต้องเกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นของแน่นอนที่สุด แล้วทำไมจึงต้องมากลั่นแกล้งกัน ทะเลาะกัน เกลียดชังกัน อิจฉาริษยากันเพื่ออะไร ทำไมไม่อภัยให้ซึ่งกันและกัน ทำให้เกิดสุข จิตจะได้สงบไม่กลุ้มใจ ทำให้ประสาทไม่ตึงเครียด ดังนั้น เรามาร่วมกันหันเข้าหาธรรมะเพื่อจะได้มีจิตสงบ สบายคลายทุกข์และจะได้ โลภ, โกรธ, หลง, เพื่อตัดกิเลสพวกอยากดัง อยากเด่น อยากรวย อยากได้เกรียติยศ ล้วนแต่เมื่อได้แล้วไม่จีรังยั่งยืนตลอดไปเมื่อได้แล้วถึงเวลาก็เสื่อมได้เช่นกัน  ดังนั้นจงปลงเสียเถิดแล้วจะอยู่อย่างสุขสบาย โดยรีบสร้างความดีตั้งแต่วันนี้ พรุ่งนี้อาจจะไม่มีเวลาทำ
1. ทางบุญ – ขึ้นสวรรค์ (ผลกรรมดีที่เคยทำไว้)
2. ทางบาป – ลงนรก (ผลกรรมชั่วที่ทำไว้)
ดังนั้น เราจงหมั่นสร้างกุศลผลบุญต่างๆ เพื่อเป็นสัมภาระให้เราติดตัวนำไปใช้บนสวรรค์ อย่ามัวแต่โง่สร้างความบาป สร้างความทุกข์ให้กับผู้อื่น เบียดเบียนตัวเอง สะสมทรัพย์เงินทองที่ดินตึกแถวมากมายโดยไม่สร้างกุศลเลย
พึงนึกเสมอว่า
 พึงนึกเสมอว่า ความตายกำลังใกล้เข้ามาหาเราทุกวินาที ซึ่งตรงกับหลักความจริงของพระพุทธศาสนาที่กล่าวไว้ตอนหนึ่งว่า  ทุกคนย่อมไม่สามารถหลีกหนีความตายไปได้ ความตายนั้นนับวันก็จะใกล้เข้ามาหาเราทุกที ความตายถึงตัวเราวันไหน เราย่อมไม่รู้
 วัตถุใด ๆ ก็ตามเมื่อเริ่มเกิดขึ้นก็เริ่มย่างเข้าสู่จุดสลาย ฉะนั้น เกิดมาชาติหนึ่งแล้วจึงควรมุ่งสร้างแต่ความดี เพื่อเป็นอนุสรณ์ให้ชนรุ่งหลังปฏิบัติเจริญรอยตาม ซึ่งจะเป็นกุศลค้ำจุนตนเองให้พบแต่ความสุขทั้งในภพนี้และภพหน้า
 แต่ถ้าท่านยึดโลกียสมบัติ ท่านก็จะได้เพียงแต่ชาตินี้เท่านั้น และเมื่อท่านตาย ทรัพย์สมบัติศฤงคารที่ท่านเฝ้าสะสมไว้ก็เอาไปไม่ได้แม้แต่ชิ้นเดียว
 ท่านจะเลือกโลกียสมบัติ สวรรค์สมบัติ หรือนิพพานสมบัติ ก็แล้วแต่ท่าน แต่ใคร่ขอให้พิจารณาด้วยความไม่ประมาท